Psycholog dziecięcy – kiedy warto się do niego udać?

Psycholog dziecięcy – kto to taki?

Zrozumieć dziecko – to niełatwe zadanie, nawet dla doświadczonego rodzica! Kłopoty mogą sprawiać zarówno nastolatki, jak i maluchy w wieku przedszkolnym. W jaki sposób znaleźć wspólny język z dzieckiem? Pomóc w tym może dobry psycholog dziecięcy. Wizyta u niego może być dużym wsparciem dla dziecka i jego rodziców, a w wielu sytuacjach jest nawet koniecznością.  

Często występujące problemy z dziećmi 

Agresja u malucha, nieśmiałość, problemy w kontaktach z rówieśnikami, stany lękowe – to tylko przykłady problemów, które mogą dotykać nawet małe dzieci. Takie sytuacje często przerastają rodziców, którzy nie wiedzą, w jaki sposób mogą pomóc dziecku. Należy wziąć pod uwagę to, że maluch ma delikatną psychikę, dlatego należy podejść do niego zupełnie inaczej, niż do dorosłej osoby. Okazuje się, że nawet kilkulatek może sprawiać rodzicom poważne problemy. W takim wypadku, im szybciej zabiorą go do psychologa dziecięcego, tym lepiej!

Jak przebiega pierwsza wizyta u psychologa? 

Pierwszą wizytę z dzieckiem u psychologa powinna poprzedzać rozmowa z samymi jego rodzicami. Podczas rozmowy, psycholog przeprowadza z nimi dokładny wywiad, dotyczący kłopotliwych zachowań dziecka oraz jego nawyków. Jest to także okazja, aby ustalić z rodzicami cele, które pragną osiągnąć dzięki terapii, a także harmonogram spotkań.

Przebieg terapii

Psycholog zazwyczaj spotyka się z dzieckiem bez obecności rodziców, co pozwala mu dokładnie i swobodnie przyjrzeć się zachowaniu pacjenta oraz przeprowadzić z nim wywiad. Dzięki temu, łatwiej może zdiagnozować przyczynę problemów oraz ustalić, w jaki sposób rodzice powinni pracować z dzieckiem nad poprawą jego zachowania. 

Aby diagnoza była trafiona i kompletna, psycholog musi spotkać się z dzieckiem nawet kilkukrotnie. Bardzo istotne jest, aby udało mu się nawiązać z pacjentem dobre relacje. Dzieci mają bardzo zróżnicowane charaktery. Niektóre są ufne i łatwo można zdobyć ich zaufanie. Jest jednak mnóstwo dzieci, które są powściągliwe i niechętnie rozmawiają z obcymi osobami. Zadaniem psychologa jest nawiązanie dobrych relacji z pacjentem, gdyż tylko w ten sposób będzie mógł zdobyć informacje, które są mu niezbędne do postawienia diagnozy. 

Jak wybrać psychologa? 

Dziecko prawdopodobnie będzie musiało kilkukrotnie spotykać się z psychologiem, dlatego bardzo ważne jest wybranie odpowiedniego specjalisty. Z racji tego, że dzieci są specyficzną i bardzo wymagającą grupą pacjentów, psycholog również musi posiadać zestaw specyficznych cech, które pozwolą mu z nimi pracować. Łagodność, cierpliwość i poczucie humoru mogą sprawić, że dziecko będzie chętnie współpracowało ze specjalistą. Nie wolno też zapominać o odpowiednich kwalifikacjach, a także doświadczeniu w pracy z dziećmi. 

Podobnie jak rodzice w różny sposób wychowują swoje dzieci, także psychologowie dziecięcy mają różne podejścia oraz metody pracy z pacjentami. Zanim rodzice zdecydują się na określonego specjalistę, warto, aby zapoznali się bliżej z jego filozofią oraz sposobem, w jaki pracuje z dziećmi. Więcej na ten temat znajdziemy tu:
https://osrodek-spotkanie.pl/

Psycholog dziecięcy a psychoterapeuta – czym się różnią? 

Podstawową różnicą pomiędzy psychologiem a psychoterapeutą jest sposób przeprowadzenia terapii. Psycholog w ciągu kilku wizyt diagnozuje problem i radzi, jak postępować dalej z dzieckiem. Dalsza terapia następuje więc w domu. Psychoterapeuta natomiast pracuje ze swoim pacjentem przez dłuższy czas i przeprowadza go przez całą terapię, co może trwać nawet kilka lat. Zawód psychoterapeuty polega więc na leczeniu zaburzeń psychicznych oraz długotrwałą rehabilitacją. 

Czym jest depresja i jak się objawia?

Depresja dziś

Depresja jest chorobą psychiczną, której objawy trwają dłużej niż miesiąc. Gdy rozwija się ta podstępna choroba, objawy u kobiet i u mężczyzn zaczynają się od utraty zdolności odczuwania przyjemności. Przejawia się to w tym, że wszystko wokół nie jest już przyjemne, od jedzenia ulubionego dania do hobby, które zawsze było jasnym punktem w życiu. Ponadto chory traci zdolność do odczuwania emocji, ma obniżony nastrój i zaburzenia myślenia.